...

مرا ببخش

نمی دانم چرا سکوت کرده ام

بیش از اینها مرا ببخش

چرا که مدتهاست که ترسیده ام

در این هجوم وحشی زندگانی ، در میان این درندگان خونخوار

جسمم دریده شد

قلبم پاره پاره شد

و چشم اشک بارم ،خون گریید

مرا ببخش

مرا ببخش ای دلپذیر

جانم به لب رسید

دلپذیر من دگر گلایه ای بر لبم نیست

چرا که تنها جرعه ای آب می خواهم تا زنده بمانم

مرا لمس کن

مرا در دستانت حس کن

مرا در چشمانت لمس کن ، بر روی گونه هایت، در آغوشت

چرا که من در درون تو زندگانی گزیده ام

لانه ام در درون توست

پس خودم را به تو می سپارم

و بیش از هر چیز می خواهم تا محافظم باشی

مرا بپذیری و کنارم باشی

 مرا جرعه ای آب ده برای زنده ماندن

تنها همین و بس

دگر حرفی برای گفتن نیست